شعر ها و ترانه های آقای مانا مسافر

 باورش سخت است، آب از آسیاب افتاده استخوب می فهمد کسی این را، که دهقان زاده استغیرِ ممکن، ممکن است و این مثالِ نقضِ آنیک نفر از آسمان، از قافِ عشق۱ افتاده استدر وزیران یک امیر۲ و بین قیصر ها فقطاین امین پور ست که یک قیصرِ آزاده استشاعرِ روشنگری، خورشید هم باشد اگرعاشقِ شب۳ هست و باز از عاشقانِ جاده استای تنفس های صبح! آیینه های ناگهانیک مسافر مثل چشمه، مثل رود۴ آماده استمی رود پیشِ شهیدان، آن که یک عمری به مایک بهشت از شعر، در وصفِ شهیدان داده استشاعرِ اردیبهشتی!، بی تو در اردیبهشت5باورش سخت است شعر ها و ترانه های آقای مانا مسافر...

 نقاش: وحید بهاریاردیبهشت، شکلِ زمستان گرفته اماین روز ها که ابری و باران گرفته اماردیبهشت بود که با تو شدم شروعاردیبهشت هست، که پایان گرفته امبی تو، اتاق، از تپش و زندگی تهی ست با پنجره، هوایِ خیابان گرفته امباید کجا، پیاده بیایم به دیدنتامشب که در هوایِ تو، طوفان گرفته امدستی بر آر و کوزه بساز و مگیر، بازجانی که از طبیعتِ بی جان گرفته ام 

شعر ها و ترانه های آقای مانا مسافر...

 فرموده چشمانت به من، طوفان آتش هااما چرا سرما شده فرمان آتش هابا یادِ تو یخ در وجودم می کشد شعلههر چارشنبه صوریم مهمان آتش هاهر عشقِ نا ممکن، فقط تهمینه می خواهدتا مثلِ رستم بگذرد از خانِ آتش هایک بندگی از جنس ابراهیم می خواهمتا یک سیاوش سازدم عصیان آتش هادر آتشِ آغوشِ تو ققفوس خواهم شدتا گل کند آغازِ من پایان آتش ها

شعر ها و ترانه های آقای مانا مسافر...